AI maakt meer dan jij kunt nakijken

AI levert tekst die er af uitziet. Vlot geschreven, foutloos gespeld, stellig van toon. Juist daardoor glippen de fouten erdoorheen: een prijs van vorig jaar, een belofte die je niet kunt waarmaken, de naam van een klant uit een andere offerte. Een stuk waar een collega een uur aan werkte, lees je kritisch. Iets dat in tien seconden verscheen, scan je en verstuur je.

We zagen laatst een conceptmail aan een klant waarin een korting stond die nooit was afgesproken. Het stond er zo vanzelfsprekend dat niemand twijfelde. Er ging niets mis omdat iemand op het laatste moment toch nog even las. Dat is geen systeem, dat is geluk.

Niet alles hoeft nagekeken te worden. Een interne samenvatting van een meeting mag rechtstreeks door. Alles wat naar buiten gaat met een bedrag, een toezegging, een naam of een juridische formulering, ziet altijd een mens, bij voorkeur iemand die het onderwerp kent. Zet die grens op papier, anders schuift hij in elke drukke week een stukje op.

Maak het nakijken daarna zo licht mogelijk. Laat cijfers uit je eigen systemen komen in plaats van uit het geheugen van het model. Laat de AI aangeven waar een bewering vandaan komt. En geef wie controleert een vast lijstje van vier vragen: klopt het bedrag, klopt de naam, klopt de datum, kunnen we deze belofte waarmaken?

Wie AI invoert en de tijdwinst al heeft ingeboekt, vergeet de controle. Dan wordt nakijken iets wat er ook nog bij moet, en dus het eerste wat sneuvelt. Plan het als vaste stap in het werk. Tien minuten lezen op iets dat vroeger twee uur kostte, is nog steeds een flinke winst. Nul minuten lezen is een gok met je naam eronder.

Wij werken zelf zo: AI maakt het concept, versturen doet altijd een mens. Niet omdat de modellen slecht zijn, ze zijn verrassend goed. Maar de verantwoordelijkheid verhuist niet mee naar de software. Onder die mail staat jouw naam, niet die van het model.